ETNOGRAFÍA DUNHA HOMENAXE

Martin Ramas Muíño

Traballo Final de Estudo para o Grado de Deseño Gráfico na  EASD Ramón Falcón de Lugo

Navigate to the next section
Nesta publicación utilizouse a moa como o gran fío condutor e áncora narrativa. Máis alá de ser unha ferramenta que utilizaban a xente labrega nos tempos dos nosos avós, é un elemento moi presente na miña infancia e nas casas de outras moitas familias galegas. Teño o recordo de meus avós afiando con ela e mesmo tentar usala eu, descubrindo que requiría unha técnica chea de precisión e cariño. O proceso de uso era primiero mollar o borde da moa con auga e despois pasar o fio da ferramenta pouco a pouco, varias veces, mentres se movía a moa cos pes.

Tomando como base este recordo, desenvolveuse un eixo conceptual estruturado en tres niveis metafóricos: primeiro partindo do universal, co círculo, despois acotouse até chegar á vida como ciclo e, finalmente, a propia moa.

Dende   a infancia con meus avós   ata velos xa moi maiores   «Uns cara arriba e   outros cara abaixo»

Vocabulario

Perdido

Cadixo

s. m. Termo de carácter afectivo, familiar ou coloquial empregado para referirse ao can.

Miña avoa Maruja

Arruar

v. tr. Rozar, cortar ou limpar a herba brava, as herbas daniñas ou a maleza que invade e molesta nas marxes dun camiño, nunha estrada ou nos lindes dunha leira.

Miña avoa Maruja

Inllare

s. m. Cavidade ou oco cadrado incrustado directamente no muro de pedra da cociña tradicional, situado xeralmente preto da lareira, que se utilizaba para almacenar e manter seca a leña antes de ser queimada.

Miña avoa Maruja

Want to get started? Click here to book a meeting.

Say hello
Let's talk
Start today
Call us